Wednesday, August 26, 2015

નવગુજરાત આંદોલન જેવુ કોઇ વાવાઝોડુ આવશે.

જે આંદોલનની સંવેદનશીલતા આખુ વિશ્વ અનુભવી રહ્યુ છે. જે આંદોલન પર વિશ્વના દરેક ભારતીય અને તેમા પણ દરેક ગુજરાતીની નજર છે તે બાબતે રાજ્ય સરકાર એમ કહે કે તેમણે પોલીસને લાઠીચાર્જનો કોઇ આદેશ નહોતો આપ્યો  તે કેવી રીતે માની શકાય ? આજે ગુજરાતની જે પરિસ્થિતિ છે એના માટે ગુજરાત સરકારનું તંત્ર જ જવાબદાર છે. પોલીસને કઈ પીડ નહોતી ઉપડી સામેથી લાઠીચાર્જ કરવાની. સવારથી લઈને સાંજ સુધી શાંત રીતે આંદોલન કરતી પ્રજાને સરકારે જ છંછેડી. સરકાર એમ સમજી કે જેમ બાબા રામદેવને ભુતકાળમાં આવા આંદોલન કરવા માટે મારીને ભગાડ્યા હતા એમ  આ લોકોને પણ પોલીસના દંડાવાળી કરશુ તો આંદોલન સમેટાય જશે. અને હવે રાંડ્યા પછીનું ડહાપણ કરવા બેઠા છે.
અરે અનામત માટેના જે નિયમો છે એની સમીક્ષા તો કરો. કે એને માટે ખરેખર લાયક કોણ છે ? કોણ નથી ? બંધારણ અને સુપ્રીમ કોર્ટને તો તમે લોકો દલા તરવાડીના ખેતરની જેમ ચલાવો છો. આ દેશના યુવાનને અનામતના નામે થયેલા અન્યાયનો આ પડઘો છે. અને આજે આ પરિવર્તન નહિ સ્વીકારાય તો આ દેશમાં ફરી નવગુજરાત આંદોલન જેવુ કોઇ વાવાઝોડુ આવશે.
મોદી સાહેબને એક જ વાત કહેવાની. તમે કાળુ નાણું વિદેશથી નહિ લાવશોને તો ચાલશે. પણ અયોગ્ય પાત્રોના હાથમાં જતા દાનની (સ્કોલરશીપની) રકમ બચાવશો તોયે કાળા નાણા કરતા વધુ રકમ હાથમાં બચશે. અને વિદેશ જઈને સેટલ થવાની ખેવના રાખતો યુવાન પોતાનુ બુધ્ધિધન દેશ માટે જ વાપરશે.

ચચરાટ- ન્યુઝીલેન્ડમાં પણ અનામત છે અલબત્ત વૄધ્ધો ,અપંગો અને બાળકો માટે. આપણુ ભણતર જે શીખવે છે તેનું પાલન તો આવા દેશોમાં અદભુત રીતે થાય છે. વિદેશની સરખામણીમાં  રેસિઝમ-જાતિવાદનો વધારે અનુભવ તો આપણે ત્યા જ સહુથી વધારે થયો છે.

-મીત
સહુના મન નો મીત.

Tuesday, August 25, 2015

દરેક ઘટનાનો પોતાનો પડછાયો હોય છે.

તને હૈયામા પધરાવુ રે હરિ તારો દાસ બની,
મારા મનના મનોરથ પુરુ રે હરિ તારી સેવા કરી..!

દરેક ઘટનાનો પોતાનો પડછાયો હોય છે. અને કદાચ આ દેશમાં આવવાની ઘટનાના ઘણા પડછાયામાનો એક પડછાયો મને આજે જડ્યો. એવુ લાગ્યુ કે જાણે આ દેશમાં હું ના આવ્યો હોત તો આ ભજનથી વિમુકત જ રહેવા પામત. આ ભજન થકી મળનારા આનંદની કિંમત આંકી ના શકાય એટલી છે. આ ભજનથી મને ઇશ્વરની સમીપતા કેટલી મળી એનો ખ્યાલ નથી પણ હા મારી જાતને મારી સમીપ લાવવામા આ ભજને મોટી ભુમિકા ભજવી છે.  જે શબ્દો તમે સાંભળ્યા હોય કે તમે બોલ્યા હોવ એને અનુભવવાની તક મળે તો એની મઝા જ અલગ છે. 

વૈરાગ્યનો કોઇ નિશ્ચિત કાળ નથી હોતો. એની કોઇ ઉંમર પણ નથી હોતી.એના અસ્તિત્વમાં પણ વૈવિધ્યતા હોય છે. અને એવા ક્ષણિકથી લઈ કાયમી વૈરાગ્ય સુધી લઈ જનારુ આ ભજન અચુક સાંભળજો. આત્માના અવાજને પોખનારા અને એને જાળવનારાઓ આ ભજનને ચોક્કસથી બિરદાવશે. મોક્ષ મેળવીને નિવૃત થઈ શકાય પણ મોક્ષ સાથે જીવવાનું જેને મળે એ અદભુત સિધ્ધિ. અને આ યુગમાં મોક્ષ એટલે સમજણની સર્વોચ્ચ કક્ષા. 

હરિ પ્રત્યેનો મારો અનુરાગ હતો, છે ને રહેશે. કારણ કે સંબંધોને દાદ આપવાની અને એને બિરદાવવાનું ટ્યુશન એની પાસેથી જ મેળવ્યુ છે.

-મીત
સહુના મનનો મીત



Saturday, August 22, 2015

અનામતનો ગેરલાભ લેનારાઓ સામે બંડ પોકારનાર હાર્દિકને મારો ટેકો છે.


એક ઓપન કેટૅગરીમાં આવતા યુવાન તરીકે એક જ વાત કહેવાની કે હાર્દિક પટૅલને મારો પુરેપુરો ટેકો છે. ભલે હું પટેલ હોવ કે ના હોવ.પણ અનામતપ્રથાનો પ્રખર વિરોધી તો ખરો જ. ૪૫ ટકા એ મેડિકલમાં એડમિશન મેળવનાર વિધાર્થી કેવી રીતે ૯૪ટકા લાવનારને પછાડી શકે ? પાંચ  કે છ ટ્રાયલે પાસ થનાર ડોકટર પેશન્ટને પણ એટલી જ ટ્રાયલે સાજો કરશે. મારો જ અનુભવ કહું. માસ્ટર ઓફ સાયકોલોજીનું ભણતર પુરુ કરવા સવારે કોલેજ અને સાંજે નોકરી કરવી પડતી અને એની સામે એસ સી- એસ ટી, ઓબીસી કેટેગરીના યુવાનો મોજ કરતા. અરે બાપા સરકારી નોકરી કરે અને દિકરો વાર્ષિક ૯૦૦૦ રુપિયાનો આવકનો (કહેવાતા ગરીબ હોવાનો)દાખલો પણ લઈ આવે. મારા બેટા ઘરથી પણ પૈસા મંગાવે, સરકાર પાસે પણ લે અને ભણે નહિ તે વ્યાજમાં. ભારત છોડીને બીજા દેશોમાં સેટલ થનારી યુવાપેઢી આવા કારણોથી જ દેશદાઝ રાખતી નથી.

એક બીજી આડવાત- મે ઘણા એવા યુવાનો પણ જોયા છે જે અનામતની કેટેગરીમાં આવતા હોવા છતા ટેલેન્ટના જોર પર ભણ્યા છે અને ઘણાએ તો ઓપન કેટેગરીના યુવાનોને ભણાવ્યા પણ છે. હાર્દિકને મારે એક સલાહ એ પણ આપવાની કે જે લોકોએ અનામતનો લાભ લીધો છે એ લોકોના આવકના દાખલાની આરટીઆઈ કરે અને પછી જુઓ કેવા પોલ ખુલે છે.

સારુ છે અમારા રેડિયો, ટેલિવિઝન કે ફિલ્મોમાં અનામતની જોગવાઈ નથી. એમાં ટેલેન્ટ જ ચાલે.

ચચરાટ-
વાતે વાતે ભારતીય સંસ્કૃતિને વખાણતી અને પશ્ચિમની સંસ્કૃતિને વખોડતી પેઢીને એક જ વાત કહેવાની કે, "ઘેલછપ્પાઓ આ લોકો માણસને માણસ ગણે છે અને એના માણસ તરીકેના સન્માનને જાળવી રાખવાની પરવા પણ કરે છે.જેટલા ફોરેનર આપણે ત્યા કામ કરે છે એનાથી વધારે ભારતીયો વિદેશોમાં ઉચ્ચ પોસ્ટ પર બિરાજમાન છે. કારણ કે તમારી દ્રષ્ટિએ તુચ્છ કહેવાતા પશ્ચિમની સંસ્કૃતિના લોકો ટેલેન્ટની કદર કરે છે. 

Monday, August 3, 2009

કોણ હલાવે લીંબડી ને...!

ભાઈ બહેનનો હેત ભર્યો તહેવાર ઍટલે રક્ષાબંધન..બાપ જો વડ હોય તો દિકરો તેની વડવાઈ અને દિકરી બાપ જેવા વડની છાયામાં રમતા રમતા મોટી થાય અને એ જ દીકરી મોટાભાઈ નામની વડવાઈ પર ઝુલી ઝુલીને મધમીઠા ગીતો ગાતાં શીખતી જાય. ..ટૂંકમા મોટો ભાઈ બાપથી સવાયો થઈ બહેનરુપી દિકરીને સાચવતો હોય છે..અને ભાઈ બેની જોડે રહીને આવા ગીતો ગાતો હોય છે..

હું રે બનુ બેન ! વાડીનો મોરલો
આંબાની કોયલ તુ થા રે,
તું મારી બેન ને હું તારો ભાઈ..!

હું રે બનુ બેન રુડો ડોલરિયો,
મીઠી ચમેલડી તુ થા રે,
તું મારી બેન ને હું તારો ભાઈ..!

નાનપણમાં તો ભાઈ બહેન ખુબ હોંશે હોંશે લડે,
"તુ જુઠ્ઠી, તુ જુઠ્ઠો.
તું લુચ્ચી, તું લુચ્ચો."
"મમ્મી....જો ને ભઈ મને પજવે છે..."
આ વાક્ય લખતા બહેનની મીઠી ફરીયાદ ફરી યાદ આવી ગઈ..
અને આંખે.........!

નાનપણમાં એક વાર્તા ભણ્યા હતાં 'પેટમાં બોરડી' જેમાં ભાઈ બહેનને કહે છે કે તુ બોરનો ઠળીયો ગળી ગઈ એટલે હવે તારા પેટમાં બોરડી ઉગશે..અને બહેન ઘરમાં કયાંક છુપાય જાય છે ત્યારે ભાઈ પસ્તાય છે અને બહેનીને યાદ કરતા રડે છે.આવા તો કેટલાય કિસ્સા તમને યાદ કરાવવા છે..

આ રચના ભાઈ બહેનનાં હેતભર્યા બાળપણને સમર્પિત કરું છું.

કોણ હલાવે લીંબડી ને કોણ ઝુલાવે પીપળી
ભાઇની બેની લાડકીને ભઇલો ઝુલાવે ડાળખી…

લીંબડીની આજ ડાળ ઝુલાવે, લીંબોળી ઝોલા ખાય,
હીંચકો નાનો બેનનો એવો, આમ ઝુલણ્યો જાય,
લીંલુડી લીંબડી હેઠે, બેનીબા હિંચકે હીંચે……….કોણ…

એ પંખીડા, પંખીડા, ઓરા આવો એ પંખીડા,
બેની મારી હીંચકે હીંચે, ડાળીઓ તું ઝુલાવ,
પંખીડા ડાળીએ બેસો, પોપટજી પ્રેમથી હીંચો……કોણ…

આજ હીંચોડુ બેનડી, તારા હેત કહ્યા ના જાય,
મીઠડો વાયુ આજ બેની તારા હીંચકે બેસી જાય
કોયલ ને મોરલા બોલે, બેની નો હીંચકો ડોલે…..કોણ

હલાવે લીંબડી ને કોણ ઝુલાવે પીપળી
ભાઇની બેની લાડકીને ભઇલો ઝુલાવે … બેનડી જુલે …ભઇલો ઝુલાવે ડાળખી....

ભાઈ-બહેનનો આ સંબંધ હંમેશા લાગણીમય રહે એવી શુભેચ્છા સહ...!
-મીત

Friday, July 31, 2009

આ તો નહી ચાલે...!

આ તો નહી ચાલે...! જરા પણ નહી ચાલે..! આવુ તો કંઈ ચાલતુ હશે ? હાશ તો.કેટકેટલા કાલાવાલા કરીએ ને ત્યારે એ આવે છે અને એ આવ્યો પણ હતો ઉમળકા સાથે અને બધાએ પાછો મોક્લી દીધો..!હવે મન નથી લાગતું એના વિના અને હવે કેમ કેમ ચાલશે તમે જ કહો..? એક વાત તો ખરી તમારા જેવુ ડબલ ઢોલ કોઇ નહી...! કાન આમળો તો આ સાચા અને ક્યાંક ભેરવાવ તો તે સાચુ..! શુ કરું..મારી સમસ્યાનો ઉકેલ છે..કેવી રીતે એને પાછો લાવું...?છે કોઇ ઉપાય.?વરસાદને બોલાવવા માટે આટઆટલી રાડારાડ કરી છે...!હા..!ઘણા દિવસ થયા એને મળ્યાને..અને બધાએ ફરીયાદ કરી કરીને એને ભગાડી મુક્યો..બિચારા મોર હવે ગુંગળાય મરશે..! અને હજી સાવ નાના નાના એવા ઝાકળના મિત્ર તૃણ પણ હવે તો ગાયબ થવા માંડશે..કારણકે સુરજ અને માનવીના હૈયાની વરાળ એને ખતમ કરી દેશે..
સાચુ લખ્યુ છે..ભગવતીકાકાએ..!
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે માટીની ગંધ અને ભીનો સંબંધ અને મઘમઘતો સાદ,.
એવું કાંઈ નહીં !

સાવ કોરુંકટાક આભ, કોરોકટાક મોભ, કોરાંકટાક બધાં નળિયાં,
સાવ કોરી અગાસી અને તે ય બારમાસી, હવે જળમાં ગણો.
તો ઝળઝળિયાં !
ઝીણી ઝરમરનું ઝાડ, પછી ઊજળો ઉઘાડ પછી ફરફરતી યાદ,.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !

કાળું ભમ્મર આકાશ મને ઘેઘૂર બોલાશ સંભળાવે નહીં;
મોર આઘે મોભારે ક્યાંક ટહુકે તે મારે ઘેર આવે નહીં.
આછા ઘેરા ઝબકારા, દૂર સીમે હલકારા લઇને આવે ઉન્માદ,.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !

કોઈ ઝૂકી ઝરુખે સાવ કજળેલા મુખે વાટ જોતું નથી;
કોઈ ભીની હવાથી શ્વાસ ઘૂંટીને સાનભાન ખોતું નથી.
કોઈના પાલવની ઝૂલ, ભીની ભીની થાય ભૂલ, રોમે રોમે સંવાદ.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !
-ભગવતીકુમાર શર્મા

ભગવતીકાકાની આ વાત કબુલ પણ મને આદિલ સાહેબ આ રચના વડે પજવે છે તેનુ શું?
કેટલી માદકતા સંતાઈ હતી વરસાદમાં !
મસ્ત થઈ સૃષ્ટિ બધી ઝૂમી ઊઠી વરસાદમાં !

રેઇનકોટ, છત્રીઓ, ગમ શૂઝ, વોટરપ્રૂફ હેટ્સ
માનવીએ કેટલી ભીંતો ચણી વરસાદમાં !

કોઈ આવે છે ન કોઈ જાય છે સંધ્યા થતાં
કેટલી સૂની પડી ગઈ છે ગલી વરસાદમાં !

એક તું છે કે તને કંઇ પણ નથી થાતી અસર,
ભેટવા દરિયાને ઊછળે છે નદી વરસાદમાં.

લાખ બચવાના કર્યા એણે પ્રયત્નો તે છતાં
છેવટે ‘આદિલ’ હવા પલળી ગઇ વરસાદમાં

વિચારો વરસાદમા અને પછી વરસાદ વિના કેવુ કેવુ થાય..?
તમે પલળી ન જાવ તેના માટે જે ભીંજાતા હોય તેને સજા આપવાની?
તમે સાવ સુક્કા બરછટ હોવ તો જે સુંવાળા હોય તેને સાવ ઘસીને ખરબચડા બનાવી દેવાના?
જાતે વરસવું નથીને જે વરસે તેને આવવા દેવું નથી..કેમ?
દુઆ કરો કે વરસાદ વહેલો આવે નહિતર ઘણા ચાતકો,ઘણા મોરલા,ઘણા મીત પરવારી જશે..ધરતીનો વિરહ તમને શાંતિથી જીવવા નહિ દે...દુઆ કરો..!

Wednesday, July 22, 2009

પાંચમું ગૃહ કવિ-સંમેલન

કાંઈ રમ્ય લાગ્યું જતા કાફલામાં
ભળી હું ગયો ચાલતા કાફલામાં
ને વિસ્મય જુઓ ખોજ કરતો’તો
જેની-સતત કાફલો , એ હતા કાફલામાં !

- મનુભાઈ ત્રિવેદી ‘ગાફિલ’
આવો અહેસાસ તમને પણ થશે જ્યારે તમે જોડશો અમારા પાંચમા ગૃહ કવિ-સંમેલનમાં...! હા મિત્રો આ વખતે વરસાદના અહેસાસ વચ્ચે આ કવિ-સંમેલન રાખવાની ઇચ્છા હતી અને માનો એ પુરી થઈ..આ વખતના આપણા મુખ્ય મહેમાન છે,દુનિયાભરમા ગુજરાતી કવિતાને ખુણે ખુણે સુધી પંહોચતા કરનાર ડો.વિવેક ટેલર.જેઓ 'લયસ્તરો','શબ્દો છે મારા શ્વાસ' વેબસાઈટના સંચાલક છે.વિવેકભાઈ લખે કે,
"હું તને લઉં શ્વાસમાં ઊંડે અને મૃત્યુ મળે,આખું જીવન જીવી લઉં હું ફક્ત એ એક જ પળે;કેદ આજીવન રહે તું એ રીતે મારી ભીતર,હું ના રહું તો શી રીતે ઉચ્છ્ વાસ પાછો નીકળે?"
આવો આવા કવિને મળવાનો લાભ ન ગુમાવતા એમને મળીએ અને તરબતર થઈએ કવિતા ગઝલના રંગે...હંમેશની જેમ...!
સ્થળઃશ્રી વિમલભાઈ અને શ્રીમતી સંગીતાબેન ૨૦૧૨ ચિન્મય એપાર્ટમેન્ટ,આનંદમહેલ રોડ, શ્રી રામ પેટ્રોલ પંપ સામે, અડાજણ, સુરત. સંપર્ક મીત-૯૯૯૮૬૮૩૦૬૨

Monday, July 20, 2009

કોલેજસ્ય પ્રથમ દિવસે..!

કેમ છો?

તમારી તો ખબર નહિ પણ હુ ખુબ મઝામાં છું! ખબર છે કેમ? કારણ કે આજે મારો મારી કોલેજમાં પહેલો દિવસ હતો..ખરેખર મઝા પડી ગઈ..જે કોલેજમા સાવ મુગ્ધ બની વરસતા હતા તેમા સભાન બની વરસવાની મઝા જ કઈ અલગ છે.અને પહેલા દિવસે તો સાહેબે ધમાચકડી કરી નાંખી..વાત એમ બની કે કેટલાક વિધાર્થીઓ ગુજરાતીભાષી નહોતા.અને તેમણે માંગણી કરી કે હિન્દી અથવા અંગ્રેજીમાં પણ સાહેબ બોલે...બસ આ બંદાએ ઐતિહાસિક વિધાન કર્યુ કે," કાયદાને ભાષા જોડે ખાસ લેવાદેવા છે એટલે ગુજરાતી વધારે અનુકુળ રહેશે."તો સાહેબએ હા કરી ને જય જય ગરવી ગુજરાત..! અને પછી ચાલુ થયુ શુન્ય ચોકડી રમવાનું..ખરેખર કોલેજો ક્યારેય ઘરડી થતી નથી એ સદા ચિરયૌવના રહે છે..અને એથી જ કોલેજમા ભણનારા યુવાન બની જાય છે.અને યાદ આવી આસીમ રાંદેરીની આ રચના...

યુવાની મુહબ્બતના દમ લઈ રહી છે,

મને દિલની ધડકન ખબર દઈ રહી છે,

પ્રણય-રૂપના રંગ જોવાને માટે

બધાની નજર એ તરફ થઇ રહી છે..

જુઓ ‘લીલા’ કોલેજમાં જઇ રહી છે

કમલ જેવા કરમાં એ પુસ્તક ઉઠાવી,

પ્રણય-ઉર્મિઓ મનની મનમાં શમાવી,

મનોભાવ મુખ પર ન દેખાય તેથી

અદાથી જરા ડોક નીચી નમાવી,.

મને અવનવી પ્રેરણા દઈ રહી છે !

જુઓ ‘લીલા’ કોલેજમાં જઇ રહી છે

આવી ઘણીબધી લીલાઓને જતી જોઈ...! ખુબ નસીબદાર છે એ લોકો જેમને કોલેજમા ભણવાની તક મળે છે..કોલેજમા ભણેલા અને ભણતા સહુ ને ખુબ ખુબ શુભેચ્છાઓ..મીત તરફથી...!