ગુજરાતી ભાષામાં એક શબ્દ છે, 'ચાનક'. જે મને આજે ચઢી. આ લખું છુ ત્યારે ન્યુઝીલેન્ડમાં મળસ્કેના પોણા પાંચ વાગ્યા છે. બીજા દિવસે શનિવાર અને રજા હોવાને લીધે મોડે સુધી જાગીને ફિલ્મ જોશું અને મોડા ઉઠીશું એવી ધારણા સાથે શોધખોળ આદરી. અને એમાં હાથે ચઢી ગોર હરિ દાસ્તાન. ભારતની આઝાદી માટે લડનારા એક એવા સ્વતંત્રતા સેનાનીની વાર્તા કે જે પોતાની જ ઓળખ મેળવવા આખી જિંદગી લડે છે. ધક્કા ખાય છે. લોકો એનું કામ કરાવવા એની પાસે રીતસરના પૈસા માંગે છે અને એ આપવાની ના પાડે તો ઉપરથી ચા-પાણીના પૈસા પણ એની પાસેથી જ ભરાવડાવે છે. બહુ સરસ રીતે એ અંતે મુખ્યમંત્રીને લજ્જિત કરતા કહે છે કે "બ્રિટિશ રુલમાં એક વાત સારી હતી કે તેમાં ખબર તો રહેતી કે દુશ્મન કોણ છે ?
આવી ફિલ્મો ક્યારે આવે છે અને ક્યાં જતી રહે છે તેની જાણ સુધ્ધા નથી થતી.
હવે બીજીવાત-
સામાન્ય રીતે આપણી ઉગતી પેઢીને હંમેશા એવી વાતોમાં રસ રહ્યો છે જેનો સંબંધ સીધો કે આડકતરો સેક્સ એજ્યુકેશન સાથે છે. મોટાભાગની યુવાની ક્યાં તો સેક્સ બાબતે મુંઝાયેલી અવસ્થામાં જ વીતે અથવા તો નફ્ફ્ટ અને નાગી વાતોમાં.અને કેટલાક જડસુ ડોસલાઓને લીધે સેક્સ એજ્યુકેશન ના આપી શકાતા આપણે ત્યાં અબ્દુલ કલામ જેવા વિચારકોને બદલે સની લીયોની ગુગલ સર્ચમાં નંબર વન આવે છે. અથવા તો એની સેક્સ કોમેડીવાળી ફિલ્મો હિટ જાય છે. અને ગોર હરિ દાસ્તાન જેવી ફિલ્મો જોવાતી પણ નથી. જ્યાં સુધી આપણો સમાજ આ સેક્સ એજ્યુકેશન નામની બલાને ટાળતો રહેશે ત્યા સુધી સની લિયોનીનું માર્કેટ ગરમ રહેવાનું અને ગૌર હરિ દાસ જેવાઓ માટે બનેલી ફિલ્મો આયારામ ગયારામની જેમ સવારે વંચાતા અને સાંજે પસ્તી બની જતા છાપા જેવી જ બની રહેશે.
નવાઈની વાત તો એ છે કે પશ્ચિમની જે પ્રજાને આપણે સંસ્કારહીન ગણીએ છીએ તેઓ તો આ બાબતે આપણાથી જોજનો દુર આગળ નીકળેલી સુંસંસ્કૃત સભ્યતાવાળી છે. અંહિ ન્યુઝીલેન્ડમાં તમને જેવો રસ એવી જગા. સેક્સમાં રસ છે તો એની લાયસન્સ સહિતની જગા. જાઓ અને કરો મનભરીને સેક્સ બંધ બારણે. દારુ પીવો છે તો એની પણ જગા. જુગાર રમવુ છે તો એની પણ. સટ્ટો રમવો છે તો એના માટે પણ લાયસન્સવાળી જગાઓ ઉપલબ્ધ. તમને પુસ્તકોમાં રસ છે ? તો એની સભાઓ ભરાય. ફિલ્મો જોવાનો. યોગા કરવાનો, ચાલવા જવાનો, અરે માણસ તરીકે તમને જેવો રસ તેવી ચોખવટ સાથેની બધી જ જગાઓ સ્વતંત્ર રીતે અંહિ ચાલે.પોતાના મોજ માટે બીજાને પીડા આપવી નહિ. અને એટલે જ કદાચ આ દેશમાં બળાત્કાર જેવી દુર્ધટનાઓ નથી સાંભળવા મળતી. માણસ તરીકે અંહિ માણસની ગણના થાય છે.
અને આપણે ત્યાં હજી પણ આપણને પેદા કરનારી ભગવાન જેવી માને પણ ભગવાનના મંદિરમાં પ્રવેશ માટે કોર્ટૅ ચઢવું પડે છે.ગાયને માતા કહી આંદોલન કરનારા ગોભકતો ગાયમાતાના પેટમાંથી પ્લાસ્ટિક નીકળે તો એના માટે થઈ પ્લાસ્ટિકનો વપરાશ બંધ કરવા રાજી નથી. રસ્તે રઝળતી જોવા મળે તો કોઇ ઘેર લઈ જવા રાજી નથી.ભગવાન રામના નામે તો એટલી ભવાઈઓ થઈ કે હવે તો ભગવાન રામે પણ પોતાના નામનું ન્હાઈ નાંખ્યુ હશે. નરેન્દ્ર મોદી સાહેબની ટીકા કરનારી સ્ત્રીઓને વેશ્યા કહેતા પણ નરેન્દ્ર મોદી સાહેબના ટેકેદારો ખચકાતા નથી. ભાષાનું તો ધનોતપનોત કાઢી નાંખે એવી છી્છરી ભાષા ભણેલા ગણેલા પણ વાપરતા જોવા મળે. અને આ બધાની વચ્ચે પોતાને થતાં અન્યાય સામે પણ ખુબ જ વિનમ્રતાપુર્વક ગોર હરિ દાસ જેવો માણસ ત્રીસ વર્ષની લડાઈ જુજ નિષ્ઠાવાન પત્રકારોની મદદથી આખરે જીતે છે. સ્વઓળખ માટેની લડાઈ ફિલ્મમાં મિ.દાસ જીતે છે અને છાતી ગજ ગજ દર્શકની ફુલે છે.
વલસાડ આર્ટસ કોલેજમાં યોજાયેલા વ્યાખ્યાનમાં કવિ શ્રી ઉશનસે એક વિધાન કહેલું જે આજે પણ યાદ છે કે, "બીજા ગાંધીબાપુ હવે નહિ આવે પણ હા એમની નાની નાની આવૃતિઓ આવતી-લડતી ને ઝઝુમતી રહેશે." મિ.દાસ આવી જ નાની નાની આવૃતિઓમાંના એક છે.
-સહુના મનનો મીત
ન્યુઝીલેન્ડ.
આવી ફિલ્મો ક્યારે આવે છે અને ક્યાં જતી રહે છે તેની જાણ સુધ્ધા નથી થતી.
હવે બીજીવાત-
સામાન્ય રીતે આપણી ઉગતી પેઢીને હંમેશા એવી વાતોમાં રસ રહ્યો છે જેનો સંબંધ સીધો કે આડકતરો સેક્સ એજ્યુકેશન સાથે છે. મોટાભાગની યુવાની ક્યાં તો સેક્સ બાબતે મુંઝાયેલી અવસ્થામાં જ વીતે અથવા તો નફ્ફ્ટ અને નાગી વાતોમાં.અને કેટલાક જડસુ ડોસલાઓને લીધે સેક્સ એજ્યુકેશન ના આપી શકાતા આપણે ત્યાં અબ્દુલ કલામ જેવા વિચારકોને બદલે સની લીયોની ગુગલ સર્ચમાં નંબર વન આવે છે. અથવા તો એની સેક્સ કોમેડીવાળી ફિલ્મો હિટ જાય છે. અને ગોર હરિ દાસ્તાન જેવી ફિલ્મો જોવાતી પણ નથી. જ્યાં સુધી આપણો સમાજ આ સેક્સ એજ્યુકેશન નામની બલાને ટાળતો રહેશે ત્યા સુધી સની લિયોનીનું માર્કેટ ગરમ રહેવાનું અને ગૌર હરિ દાસ જેવાઓ માટે બનેલી ફિલ્મો આયારામ ગયારામની જેમ સવારે વંચાતા અને સાંજે પસ્તી બની જતા છાપા જેવી જ બની રહેશે.
નવાઈની વાત તો એ છે કે પશ્ચિમની જે પ્રજાને આપણે સંસ્કારહીન ગણીએ છીએ તેઓ તો આ બાબતે આપણાથી જોજનો દુર આગળ નીકળેલી સુંસંસ્કૃત સભ્યતાવાળી છે. અંહિ ન્યુઝીલેન્ડમાં તમને જેવો રસ એવી જગા. સેક્સમાં રસ છે તો એની લાયસન્સ સહિતની જગા. જાઓ અને કરો મનભરીને સેક્સ બંધ બારણે. દારુ પીવો છે તો એની પણ જગા. જુગાર રમવુ છે તો એની પણ. સટ્ટો રમવો છે તો એના માટે પણ લાયસન્સવાળી જગાઓ ઉપલબ્ધ. તમને પુસ્તકોમાં રસ છે ? તો એની સભાઓ ભરાય. ફિલ્મો જોવાનો. યોગા કરવાનો, ચાલવા જવાનો, અરે માણસ તરીકે તમને જેવો રસ તેવી ચોખવટ સાથેની બધી જ જગાઓ સ્વતંત્ર રીતે અંહિ ચાલે.પોતાના મોજ માટે બીજાને પીડા આપવી નહિ. અને એટલે જ કદાચ આ દેશમાં બળાત્કાર જેવી દુર્ધટનાઓ નથી સાંભળવા મળતી. માણસ તરીકે અંહિ માણસની ગણના થાય છે.
અને આપણે ત્યાં હજી પણ આપણને પેદા કરનારી ભગવાન જેવી માને પણ ભગવાનના મંદિરમાં પ્રવેશ માટે કોર્ટૅ ચઢવું પડે છે.ગાયને માતા કહી આંદોલન કરનારા ગોભકતો ગાયમાતાના પેટમાંથી પ્લાસ્ટિક નીકળે તો એના માટે થઈ પ્લાસ્ટિકનો વપરાશ બંધ કરવા રાજી નથી. રસ્તે રઝળતી જોવા મળે તો કોઇ ઘેર લઈ જવા રાજી નથી.ભગવાન રામના નામે તો એટલી ભવાઈઓ થઈ કે હવે તો ભગવાન રામે પણ પોતાના નામનું ન્હાઈ નાંખ્યુ હશે. નરેન્દ્ર મોદી સાહેબની ટીકા કરનારી સ્ત્રીઓને વેશ્યા કહેતા પણ નરેન્દ્ર મોદી સાહેબના ટેકેદારો ખચકાતા નથી. ભાષાનું તો ધનોતપનોત કાઢી નાંખે એવી છી્છરી ભાષા ભણેલા ગણેલા પણ વાપરતા જોવા મળે. અને આ બધાની વચ્ચે પોતાને થતાં અન્યાય સામે પણ ખુબ જ વિનમ્રતાપુર્વક ગોર હરિ દાસ જેવો માણસ ત્રીસ વર્ષની લડાઈ જુજ નિષ્ઠાવાન પત્રકારોની મદદથી આખરે જીતે છે. સ્વઓળખ માટેની લડાઈ ફિલ્મમાં મિ.દાસ જીતે છે અને છાતી ગજ ગજ દર્શકની ફુલે છે.
વલસાડ આર્ટસ કોલેજમાં યોજાયેલા વ્યાખ્યાનમાં કવિ શ્રી ઉશનસે એક વિધાન કહેલું જે આજે પણ યાદ છે કે, "બીજા ગાંધીબાપુ હવે નહિ આવે પણ હા એમની નાની નાની આવૃતિઓ આવતી-લડતી ને ઝઝુમતી રહેશે." મિ.દાસ આવી જ નાની નાની આવૃતિઓમાંના એક છે.
-સહુના મનનો મીત
ન્યુઝીલેન્ડ.
No comments:
Post a Comment