આ તો નહી ચાલે...!

આ તો નહી ચાલે...! જરા પણ નહી ચાલે..! આવુ તો કંઈ ચાલતુ હશે ? હાશ તો.કેટકેટલા કાલાવાલા કરીએ ને ત્યારે એ આવે છે અને એ આવ્યો પણ હતો ઉમળકા સાથે અને બધાએ પાછો મોક્લી દીધો..!હવે મન નથી લાગતું એના વિના અને હવે કેમ કેમ ચાલશે તમે જ કહો..? એક વાત તો ખરી તમારા જેવુ ડબલ ઢોલ કોઇ નહી...! કાન આમળો તો આ સાચા અને ક્યાંક ભેરવાવ તો તે સાચુ..! શુ કરું..મારી સમસ્યાનો ઉકેલ છે..કેવી રીતે એને પાછો લાવું...?છે કોઇ ઉપાય.?વરસાદને બોલાવવા માટે આટઆટલી રાડારાડ કરી છે...!હા..!ઘણા દિવસ થયા એને મળ્યાને..અને બધાએ ફરીયાદ કરી કરીને એને ભગાડી મુક્યો..બિચારા મોર હવે ગુંગળાય મરશે..! અને હજી સાવ નાના નાના એવા ઝાકળના મિત્ર તૃણ પણ હવે તો ગાયબ થવા માંડશે..કારણકે સુરજ અને માનવીના હૈયાની વરાળ એને ખતમ કરી દેશે..
સાચુ લખ્યુ છે..ભગવતીકાકાએ..!
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે માટીની ગંધ અને ભીનો સંબંધ અને મઘમઘતો સાદ,.
એવું કાંઈ નહીં !

સાવ કોરુંકટાક આભ, કોરોકટાક મોભ, કોરાંકટાક બધાં નળિયાં,
સાવ કોરી અગાસી અને તે ય બારમાસી, હવે જળમાં ગણો.
તો ઝળઝળિયાં !
ઝીણી ઝરમરનું ઝાડ, પછી ઊજળો ઉઘાડ પછી ફરફરતી યાદ,.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !

કાળું ભમ્મર આકાશ મને ઘેઘૂર બોલાશ સંભળાવે નહીં;
મોર આઘે મોભારે ક્યાંક ટહુકે તે મારે ઘેર આવે નહીં.
આછા ઘેરા ઝબકારા, દૂર સીમે હલકારા લઇને આવે ઉન્માદ,.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !

કોઈ ઝૂકી ઝરુખે સાવ કજળેલા મુખે વાટ જોતું નથી;
કોઈ ભીની હવાથી શ્વાસ ઘૂંટીને સાનભાન ખોતું નથી.
કોઈના પાલવની ઝૂલ, ભીની ભીની થાય ભૂલ, રોમે રોમે સંવાદ.
એવું કાંઈ નહીં !
હવે પહેલો વરસાદ અને બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ.
એવું કાંઈ નહીં !
-ભગવતીકુમાર શર્મા

ભગવતીકાકાની આ વાત કબુલ પણ મને આદિલ સાહેબ આ રચના વડે પજવે છે તેનુ શું?
કેટલી માદકતા સંતાઈ હતી વરસાદમાં !
મસ્ત થઈ સૃષ્ટિ બધી ઝૂમી ઊઠી વરસાદમાં !

રેઇનકોટ, છત્રીઓ, ગમ શૂઝ, વોટરપ્રૂફ હેટ્સ
માનવીએ કેટલી ભીંતો ચણી વરસાદમાં !

કોઈ આવે છે ન કોઈ જાય છે સંધ્યા થતાં
કેટલી સૂની પડી ગઈ છે ગલી વરસાદમાં !

એક તું છે કે તને કંઇ પણ નથી થાતી અસર,
ભેટવા દરિયાને ઊછળે છે નદી વરસાદમાં.

લાખ બચવાના કર્યા એણે પ્રયત્નો તે છતાં
છેવટે ‘આદિલ’ હવા પલળી ગઇ વરસાદમાં

વિચારો વરસાદમા અને પછી વરસાદ વિના કેવુ કેવુ થાય..?
તમે પલળી ન જાવ તેના માટે જે ભીંજાતા હોય તેને સજા આપવાની?
તમે સાવ સુક્કા બરછટ હોવ તો જે સુંવાળા હોય તેને સાવ ઘસીને ખરબચડા બનાવી દેવાના?
જાતે વરસવું નથીને જે વરસે તેને આવવા દેવું નથી..કેમ?
દુઆ કરો કે વરસાદ વહેલો આવે નહિતર ઘણા ચાતકો,ઘણા મોરલા,ઘણા મીત પરવારી જશે..ધરતીનો વિરહ તમને શાંતિથી જીવવા નહિ દે...દુઆ કરો..!

પાંચમું ગૃહ કવિ-સંમેલન

કાંઈ રમ્ય લાગ્યું જતા કાફલામાં
ભળી હું ગયો ચાલતા કાફલામાં
ને વિસ્મય જુઓ ખોજ કરતો’તો
જેની-સતત કાફલો , એ હતા કાફલામાં !

- મનુભાઈ ત્રિવેદી ‘ગાફિલ’
આવો અહેસાસ તમને પણ થશે જ્યારે તમે જોડશો અમારા પાંચમા ગૃહ કવિ-સંમેલનમાં...! હા મિત્રો આ વખતે વરસાદના અહેસાસ વચ્ચે આ કવિ-સંમેલન રાખવાની ઇચ્છા હતી અને માનો એ પુરી થઈ..આ વખતના આપણા મુખ્ય મહેમાન છે,દુનિયાભરમા ગુજરાતી કવિતાને ખુણે ખુણે સુધી પંહોચતા કરનાર ડો.વિવેક ટેલર.જેઓ 'લયસ્તરો','શબ્દો છે મારા શ્વાસ' વેબસાઈટના સંચાલક છે.વિવેકભાઈ લખે કે,
"હું તને લઉં શ્વાસમાં ઊંડે અને મૃત્યુ મળે,આખું જીવન જીવી લઉં હું ફક્ત એ એક જ પળે;કેદ આજીવન રહે તું એ રીતે મારી ભીતર,હું ના રહું તો શી રીતે ઉચ્છ્ વાસ પાછો નીકળે?"
આવો આવા કવિને મળવાનો લાભ ન ગુમાવતા એમને મળીએ અને તરબતર થઈએ કવિતા ગઝલના રંગે...હંમેશની જેમ...!
સ્થળઃશ્રી વિમલભાઈ અને શ્રીમતી સંગીતાબેન ૨૦૧૨ ચિન્મય એપાર્ટમેન્ટ,આનંદમહેલ રોડ, શ્રી રામ પેટ્રોલ પંપ સામે, અડાજણ, સુરત. સંપર્ક મીત-૯૯૯૮૬૮૩૦૬૨

કોલેજસ્ય પ્રથમ દિવસે..!

કેમ છો?

તમારી તો ખબર નહિ પણ હુ ખુબ મઝામાં છું! ખબર છે કેમ? કારણ કે આજે મારો મારી કોલેજમાં પહેલો દિવસ હતો..ખરેખર મઝા પડી ગઈ..જે કોલેજમા સાવ મુગ્ધ બની વરસતા હતા તેમા સભાન બની વરસવાની મઝા જ કઈ અલગ છે.અને પહેલા દિવસે તો સાહેબે ધમાચકડી કરી નાંખી..વાત એમ બની કે કેટલાક વિધાર્થીઓ ગુજરાતીભાષી નહોતા.અને તેમણે માંગણી કરી કે હિન્દી અથવા અંગ્રેજીમાં પણ સાહેબ બોલે...બસ આ બંદાએ ઐતિહાસિક વિધાન કર્યુ કે," કાયદાને ભાષા જોડે ખાસ લેવાદેવા છે એટલે ગુજરાતી વધારે અનુકુળ રહેશે."તો સાહેબએ હા કરી ને જય જય ગરવી ગુજરાત..! અને પછી ચાલુ થયુ શુન્ય ચોકડી રમવાનું..ખરેખર કોલેજો ક્યારેય ઘરડી થતી નથી એ સદા ચિરયૌવના રહે છે..અને એથી જ કોલેજમા ભણનારા યુવાન બની જાય છે.અને યાદ આવી આસીમ રાંદેરીની આ રચના...

યુવાની મુહબ્બતના દમ લઈ રહી છે,

મને દિલની ધડકન ખબર દઈ રહી છે,

પ્રણય-રૂપના રંગ જોવાને માટે

બધાની નજર એ તરફ થઇ રહી છે..

જુઓ ‘લીલા’ કોલેજમાં જઇ રહી છે

કમલ જેવા કરમાં એ પુસ્તક ઉઠાવી,

પ્રણય-ઉર્મિઓ મનની મનમાં શમાવી,

મનોભાવ મુખ પર ન દેખાય તેથી

અદાથી જરા ડોક નીચી નમાવી,.

મને અવનવી પ્રેરણા દઈ રહી છે !

જુઓ ‘લીલા’ કોલેજમાં જઇ રહી છે

આવી ઘણીબધી લીલાઓને જતી જોઈ...! ખુબ નસીબદાર છે એ લોકો જેમને કોલેજમા ભણવાની તક મળે છે..કોલેજમા ભણેલા અને ભણતા સહુ ને ખુબ ખુબ શુભેચ્છાઓ..મીત તરફથી...!

છોકરીનાં હૈયામાં ચોમાસુ બેઠુ ને....પછી!

ને પછી ધોધમાર રીતે વરસી પડ્યો છોકરા પર..!
વરસાદ ભરપુર રીતે આવ્યો અને માનો આખા શરીરમાં વીજળી ત્રાટકી..
અને યાદ આવ્યુ મુકેશ જોષીનુંઆ ગીત.વરસાદની મૌસમ મને ખાસ ગમે છે..કારણ માત્ર એટલું જ નથી કે હું યુવાન છું.પણ કારણ એ પણ છે કે જેને પરસેવો થાય તેને પણ વરસાદ ખુબ ગમતો હોય છે.પરસેવે રેબઝેબ હોવ અને વરસાદ અચાનક તુટી પડે ત્યારે થાય કે જાણે એકલતાથી પીડાતા માણસને કોઇએ બાથમાં ભરી લીધાનો અહેસાસ થાય..
આથી વરસાદ ગમે છે..કમ સે કમ એ તો હુ જેવો છું તેવો જ સ્વીકારીને મને અપનાવે છે.પહેલા એક મુકતક વંચાવું

" છોકરી એ કહ્યુ.. ઇન્દ્રધનુષ...
ને છોકરો લઇ આવ્યો.. પ્રિઝમ નો કાંચ..
એય શું કરે બિચારો..
કયાંય ના મળ્યું વેચાતું આકાશ.. !!"

"છોકરીનાં હૈયામાં ચોમાસુ બેઠુ ને,
છોકરાના હૈયે લીલોતરી.
કૂંપળ ફૂટયાની વાત જાણીને છોકરો
છાપે છે મનમાં કંકોતરી.."

"છોકરાએ મનમા સગાઈ કરી
છોકરીને ભેંટમાં દીધેલુ ઝાપટું
ખિસ્સામાં માંય નહિ, છાતીમા
મુકે તો છોકરાને દર્દ થાય સામટું
છોકરાનાં હાથોમાં જાણે કે છોકરીએ
વરસાદી રેખાઓ કોતરી....."

"છોકરીનાં હૈયામાં ચોમાસુ બેઠુ ને,
છોકરાના હૈયે લીલોતરી."

-મુકેશ જોષી.